අවසානයේ ඇරඹුම

නැගෙනහිර පළාත් සභා මැතිවරණයේදී ආණ්ඩුව පරාජය විය. ඡන්දය දුන් මුළු ජනතාවගෙන් 63%කටත් වඩා පළකර තිබුණේ ආණ්ඩුවට එරෙහි මතයකි. එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය හා දෙමළ ජාතික සන්ධානය අතර වෙනස යන්තම් ඡන්ද 6,217කි. ප‍්‍රතිශතයක් ලෙස .99%කි. එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ ආසන සංඛ්‍යාව හා දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ ආසන පිළිවෙලින් 14 හා 11 වන්නේ ප‍්‍රසාද ආසන දෙකක් සන්ධානයට ලැබීම නිසාය. ආණ්ඩුවට පක්‍ෂව ආසන 14ක් ලැබෙන විට මුළු ආසන 37න් ආසන 22ක බහුතරයක් ලැබෙන්නේ ආණ්ඩු විරෝධී මතයටය. විශේෂයෙන් නැගෙනහිර පළාතේ දෙමළ හා මුස්ලිම් ජනගහනය පසුබිමෙහි තබා බලන විට, ඒ ජනමතය පෙන්නුම් කරන්නේ රටේ වාර්ගික සුළු ජනතාව මහින්ද රාජපක්‍ෂ ආණ්ඩුවේ පාලන පිළිවෙත පිළිගන්නට සූදානම් නැති බවය. ඉලක්කම් එසේ පැහැදිලිව තිබියදීත් ගුණදාස අමරසේකර, බෙංගමුවේ නාලක හිමි වැනි ආණ්ඩුවේ අන්තවාදී පාර්ශ්වකරුවෝ එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය නැගෙනහිර පළාතේ බලය පිහිටුවිය යුතු බව කීවෝය. අවසානයේ නැගෙනහිර පළාත් සභාව ආණ්ඩුවේ බලයට යටත්කරගන්නා ලදි. ඒ විවිධ වරදාන පිළිබඳ පොරොන්දු මතය. ඡන්දය පැවැත්වෙන අවස්ථාවෙහි ආණ්ඩුවට එරෙහිව ජනතාව දුන් ඡන්දය, මුස්ලිම් කොන්ග‍්‍රස් පක්‍ෂ නායකයන් විසින් සතියක් ඇතුළත ආණ්ඩුවට පක්‍ෂපාතී ඡන්දයක් බවට පරිවර්තනය කරන ලද්දේය. ලංකාවේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ විකෘතිය එයින් මැනැවින් පෙන්නුම්කරයි.

කෙසේ වෙතත්, ආණ්ඩුව අනාගතය කෙටිවීමේ ක‍්‍රියාවලිය හෙමින් නමුත් ක‍්‍රමයෙන් ඇරඹී තිබෙන බවක් පෙනෙයි. ජනාධිපතිවරයාගේ සිට ආණ්ඩුවට බලය තිබෙන ප‍්‍රාදේශීය සභාවල කොන්ත‍්‍රාත්කරුවන් දක්වා සියලූ ලොකු පොඩි පිරිස්ද, ඍජුව සහ වක‍්‍රාකාරව සකලවිධ රාජ්‍ය සම්පත්ද යොදාගෙන මුත් පළාත් සභා තුනෙහි ආණ්ඩුව ලබාගත් ජයග‍්‍රහණය ගැන සෑහීමට පත්වන්නට ආණ්ඩුවේ වගකිවයුත්තන්ටද නොහැකි බව පැහැදිලිව පෙනෙන්නට තිබේ. විශේෂයෙන් නැගෙනහිර ආණ්ඩු බලය පිහිටුවන්නට දරන්නට සිදුවූ උත්සාහය විසින් පෙන්නුම් කැරෙන්නේ ආණ්ඩුව සිටින්නේ කියන තරම් ශක්තිමත් තැනක නොවන බවය.

නැගෙනහිර පළාත් සභාවේදී දෙමළ ජාතික සන්ධානය ලත් විශිෂ්ට ජයග‍්‍රහණයෙන් පෙනීයන්නේ වාර්ගික ප‍්‍රශ්නය විසඳන්නට හරයාත්මක කිසිවක් නොකර ආණ්ඩුව දක්වන හුදු සංවර්ධන ප‍්‍රවේශය පිළිගන්නට දෙමළ ජනතාව සූදානම් නැති බවය. ඇත්ත වශයෙන්ම ජනවාර්ගික ප‍්‍රශ්නයට ආණ්ඩුවට සාධාරණ විසඳුමක් නැත. විසඳුමක් සෙවීම සඳහා සූදානමක් එයට ඇති බවක්ද නොපෙනෙයි. මූනිච්ඡාවට මෙන් දෙමළ ජාතික සන්ධානය කැඳවා ජනාධිපතිවරයා සාකච්ඡාවක් පැවැත්වූ නමුත්, පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභාවට සහභාගිවන ලෙස දෙමළ සන්ධානයෙන් නැවත ඉල්ලා සිටීම දක්වා සාකච්ඡා ලඝුවිය. දෙමළ සන්ධානය අවධාරණය කරන්නේ, තමන් කාරක සභාවට සහභාගි නොවන බවට පක්‍ෂයක් ලෙස තීරණය කොට නැති බවත්, කාරක සභාවට සහභාගිවීමට පෙර ඇතිකරගත යුතු එකඟතා ගැන මීට පෙර කර ඇති දැනුම්දීම් සම්බන්ධයෙන් ආණ්ඩුවේ ප‍්‍රතිචාර යහපත් නම් සහභාගිවීම සලකා බලන බවත්ය. ආණ්ඩුව සිටින්නේ සියල්ල අලූතෙන් අරඹන්නටය. එහෙත් තේරීම් කාරක සභාවක් අලූතෙන් පිහිටුවා එහි එන්නටයැ යි කීමෙන් ප‍්‍රශ්නය විසඳෙන්නේ නැත. ප‍්‍රශ්නවලට, විශේෂයෙන් ජනවාර්ගික ප‍්‍රශ්නයට ඉතිහාසයක් තිබේ. ඒ ඉතිහාසයෙහිදී ලක්‍ෂ ගණනක මිනිසුන්ගේ ජීවිත මෙන්ම කෝටි දහස් ගණනක දේපළද විනාශ විය. දෙමළ සන්ධානය කියන්නේ ඒ ඉතිහාසයට ආණ්ඩුවක් ලෙස වගකියන හැටියටය. අඩු ගණනේ කුමක් සිදුවුණිදැ යි සොයාබලන්නට පියවර ගන්නා හැටියටය. ආණ්ඩුව කරන්නේ ඒ ඉතිහාසයට ආමන්ත‍්‍රණය නොකර හුදෙක් උප්පරවැට්ටි මගින් ප‍්‍රශ්නවල පිටත ස්වරූපය වෙනස් කරන්නට උත්සාහ කිරීම මිස අන් යමක් නොවේ. ඒ ප‍්‍රශ්නයට පිළිතුරක් නොදෙන තාක් නැගෙනහිර පළාත් සභාව පන්නයේ ප‍්‍රතිචාර ආණ්ඩුවට ලැබෙනු ඇත.